داربست یک سازه موقت است که برای ایجاد دسترسی به ارتفاع، فراهمکردن سکوی کار یا نگهداری موقت قالب و بخشهایی از سازه استفاده میشود. همه داربستهای ساختمانی کاربرد یکسانی ندارند؛ برخی برای حضور کارگران و اجرای نما ساخته میشوند و برخی دیگر برای تحمل بار قالب، بتن تازه و تجهیزات زیرسازی به کار میروند.
برای مثال، داربست لولهای نما باید مسیر دسترسی و سکوی کار مناسبی در کنار ساختمان ایجاد کند. در مقابل، داربست مثلثی یا چکشی معمولاً بهعنوان سیستم زیرسازی زیر سقف و دال بتنی استفاده میشود. داربست معلق نیز زمانی کاربرد دارد که امکان برپایی سازه از روی زمین وجود نداشته باشد یا دسترسی فقط به قسمت مشخصی از نمای ساختمان موردنیاز باشد.
به همین دلیل، انتخاب نوع داربست نباید تنها براساس ارتفاع ساختمان یا قیمت انجام شود. هدف استفاده، شرایط زمین، شکل بنا، بار مورد انتظار، فضای اطراف ساختمان، مدت اجرای پروژه و امکان مهار داربست به سازه، همگی در انتخاب سیستم مناسب اثر دارند.
در این مقاله، انواع داربستهای مورد استفاده در ساختمانسازی از نظر ساختار و کاربرد معرفی میشوند. هدف، کمک به تشخیص تفاوت سیستمهاست؛ بنابراین وارد آموزش کامل نصب، محاسبه ظرفیت، تعیین فاصله پایهها یا بررسی قیمت هر محصول نمیشویم.
داربست فلزی چیست؟
داربست فلزی یکی از رایجترین تجهیزات موقت ساختمانی است که برای ایجاد دسترسی ایمن به بخشهای مرتفع ساختمان، اجرای عملیات نما و پشتیبانی موقت از قالبها استفاده میشود. این داربستها معمولاً از فولاد ساخته میشوند و به دلیل مقاومت مناسب، قابلیت استفاده مجدد و امکان اتصال قطعات مختلف، در پروژههای ساختمانی، عمرانی و صنعتی کاربرد گستردهای دارند.
داربست فلزی میتواند به شکل لولهای و بستدار، فریمهای مثلثی، سیستم چکشی، کاپلاک، برج متحرک یا سازههای ویژه مانند داربست معلق و کنسولی اجرا شود. تفاوت این مدلها فقط به شکل ظاهری محدود نیست؛ بلکه روش انتقال بار، نوع اتصال، نحوه مهاربندی و هدف استفاده در آنها تفاوت دارد.
در داربستهای فلزی، سلامت لولهها، پایهها، مهاربندها، بستها، کفشکها و سکوی کار باید همزمان بررسی شود. استفاده از قطعه سالم در کنار قطعات نامتناسب یا اجرای سیستم بدون مهاربندی کافی، ایمنی کل داربست را کاهش میدهد.
داربست فلزی یک سازه موقت است، اما موقتبودن آن به معنی بینیازی از طراحی و کنترل فنی نیست. هر سیستم باید متناسب با ارتفاع، بار، وضعیت زمین و شرایط پروژه انتخاب و اجرا شود.
انواع داربست فلزی ساختمانی
بیشتر داربستهای مورد استفاده در پروژههای ساختمانی از فولاد ساخته میشوند، اما ساختار و روش اتصال آنها با یکدیگر تفاوت دارد. مهمترین انواع داربست فلزی ساختمانی عبارتاند از:
- داربست فلزی لولهای و بستدار
- داربست مثلثی
- داربست چکشی یا ستارهای
- داربست کاپلاک یا کاسهای
- داربست قابدار
- داربست متحرک
- داربست معلق
- داربست کنسولی
- داربست خرک یا پایهدار
- داربستهای فلزی ویژه زیرسازی
داربست لولهای بیشتر برای دسترسی به نما و اجرای عملیات در ارتفاع استفاده میشود، در حالی که مدلهای مثلثی، چکشی و کاپلاک در بسیاری از پروژهها بهعنوان سیستم زیرسازی قالب و سقف کاربرد دارند. بنابراین هنگام مقایسه انواع داربست فلزی، باید علاوه بر جنس فولادی، هدف استفاده و نوع سازه را نیز در نظر گرفت.
انواع داربست ساختمانی چگونه دستهبندی میشوند؟
داربستها را میتوان براساس جنس، شیوه اتصال، محل تکیهگاه و نوع کاربرد دستهبندی کرد. به همین دلیل، برای سؤال «چند نوع داربست داریم؟» نمیتوان یک عدد ثابت ارائه داد.
از نظر کاربرد، داربستهای ساختمانی را میتوان در گروههای زیر قرار داد:
- داربستهای دسترسی برای نما، تعمیرات و کار در ارتفاع
- داربستهای مدولار برای زیرسازی و اجرای سازههای موقت
- داربستهای ویژه مانند معلق و کنسولی
- داربستهای قابل جابهجایی مانند برج متحرک
- داربستهای سبک و کمارتفاع مانند خرک یا سکوی پایهدار
شناخت این گروهها پیش از انتخاب تجهیزات اهمیت دارد؛ زیرا روش مهاربندی، قطعات اتصال و کاربرد آنها یکسان نیست. آموزش دقیق اتصال لولهها موضوع جداگانهای است و در مقاله نحوه بستن لوله داربست میتوان جزئیات اجرایی آن را بررسی کرد.
جدول مقایسه انواع داربست ساختمانی
جدول زیر کاربرد اصلی هر سیستم را نشان میدهد. این مقایسه برای شناخت اولیه است و جایگزین طراحی، محاسبه و تأیید فنی داربست پروژه نیست.
| نوع داربست | کاربرد اصلی | نحوه استقرار | ویژگی شاخص |
|---|---|---|---|
| داربست لولهای و بست | نما، تعمیرات و دسترسی به ارتفاع | روی زمین و در کنار ساختمان | انعطافپذیری در شکل و ابعاد |
| داربست مثلثی | زیرسازی سقف، دال و سازه بتنی | شبکهای زیر قالب | مونتاژ مدولار با فریمهای مثلثی |
| داربست چکشی | زیرسازی و بعضی سازههای دسترسی | شبکهای و مدولار | اتصال سریع مهارها به پایهها |
| داربست کاپلاک | زیرسازی و دسترسی در پروژههای بزرگ | مدولار | اتصال اعضای افقی در گرههای کاسهای |
| داربست قابدار | دسترسی و اجرای عملیات ساختمانی | با فریمهای آماده | سرعت اجرای مناسب و آرایش منظم |
| داربست معلق | کار روی نما در ارتفاع | آویزان از قسمت بالایی بنا | بینیاز از پایهگذاری ممتد روی زمین |
| داربست کنسولی | دسترسی در محل فاقد تکیهگاه زمینی | متکی بر اعضای خارجشده از ساختمان | شروع داربست از تراز بالاتر |
| داربست متحرک | کارهای موضعی و قابل جابهجایی | روی چرخ یا پایه متحرک | انتقال مجموعه بدون بازکردن کامل |
| داربست خرک | کارهای داخلی و ارتفاع محدود | روی خرک یا پایه کوتاه | ساختار ساده و سبک |
داربست لولهای و بست
داربست لولهای یکی از رایجترین سیستمهای دسترسی در نمای ساختمان است. این داربست از لولههای فولادی، بستها، مهاربندها، کفشکها و اجزای سکوی کار تشکیل میشود و قابلیت اجرا در طولها و فرمهای مختلف را دارد.
مهمترین مزیت این سیستم، انعطافپذیری آن است. نصاب میتواند آرایش لولهها را متناسب با شکستهای نما، بالکن، پیشآمدگی و محدودیتهای پیرامون ساختمان تنظیم کند. به همین دلیل، داربست لولهای برای نماکاری، رنگآمیزی، تعمیرات، نصب سنگ و دسترسی به قسمتهای خارجی ساختمان کاربرد زیادی دارد.
لولهها در نقاط تقاطع با بست داربست مناسب به یکدیگر متصل میشوند. مدل بست باید براساس زاویه اتصال، نقش عضو و طرح داربست انتخاب شود. استفاده از یک نوع بست در تمام نقاط، بدون توجه به محل اتصال، روش صحیحی نیست.
داربست لولهای ممکن است بهصورت تکردیفه یا دوردیفه اجرا شود. در آرایش تکردیفه، یک ردیف اصلی از پایهها در امتداد ساختمان قرار میگیرد و سیستم به اتصال مناسب با سازه وابسته است. در آرایش دوردیفه، دو ردیف پایه اجرا میشود و فضای بیشتری برای تشکیل شبکه مستقل داربست به وجود میآید.
انتخاب آرایش مناسب به نوع نما، ارتفاع، فاصله از ساختمان، میزان بار و طرح اجرایی بستگی دارد. هنگام خرید لوله داربست نیز باید قطر، ضخامت، وزن، راستبودن شاخه، کیفیت جوش طولی و میزان خوردگی بررسی شود.
داربست مثلثی یا اسکافلد مثلثی
داربست مثلثی یک سیستم مدولار زیرسازی است که از فریمهای مثلثی یا قابهای ازپیشساخته تشکیل میشود. فریمها روی یکدیگر قرار میگیرند و با مهارهای مربوط به سیستم تثبیت میشوند.
این مدل بیشتر برای نگهداری قالب سقف، دالهای بتنی، تیرها و بخشهایی استفاده میشود که به شبکهای منظم از پایههای زیر قالب نیاز دارند. در پروژههای عمرانی مانند پل، زیرگذر و دالهای وسیع نیز میتوان متناسب با طراحی زیرسازی از آن استفاده کرد.
مزایای اجرایی داربست مثلثی شامل تشکیل سریع شبکه منظم، قابلیت توسعه در پلان، بازکردن آسانتر قطعات و امکان استفاده مجدد از اجزای سالم است. با این حال، فاصله فریمها، ارتفاع، مهاربندی و آرایش شبکه باید براساس بار قالب و بتن تعیین شود.
داربست مثلثی را نباید با داربست نمای لولهای یکسان دانست. هدف اصلی این سیستم معمولاً ایجاد سکوی دسترسی کنار ساختمان نیست؛ بلکه برای نگهداری موقت سیستم قالببندی استفاده میشود.
برای مشاهده مشخصات محصول میتوانید صفحه داربست مثلثی را بررسی کنید؛ اما اطلاعات تجاری این صفحه نباید با محتوای آموزشی این مقاله جایگزین شود.
داربست چکشی یا ستارهای
داربست چکشی یک سیستم مدولار است که مهارهای افقی آن در محل گرههای تعبیهشده روی پایههای قائم متصل میشوند. اتصال قطعات معمولاً با درگیرشدن سر مهار و تثبیت آن به کمک ضربه چکش انجام میشود.
این سیستم برای ایجاد شبکههای منظم زیرسازی و در بعضی آرایشها برای دسترسی قابل استفاده است. امکان اتصال مهارها در چند جهت، توسعه شبکه در پلان را سادهتر میکند.
کاربردهای متداول داربست چکشی شامل زیرسازی سقف و دال، کفراژبندی در ارتفاع و ایجاد شبکه نگهدارنده در پروژههای عمرانی است. تعیین اینکه این سیستم برای دسترسی، زیرسازی یا هر دو هدف استفاده شود، به طراحی و قطعات کامل آن بستگی دارد.
داربست چکشی با داربست لولهای تفاوت دارد. در سیستم لولهای، اتصال اعضا به کمک بستهای جداگانه انجام میشود؛ اما داربست چکشی دارای گرهها و مهارهای مخصوص همان سیستم است. ترکیب اتفاقی قطعات دو سیستم بدون بررسی فنی میتواند پیوستگی شبکه را مختل کند.
داربست کاپلاک یا کاسهای
داربست کاپلاک یکی دیگر از سیستمهای مدولار است. روی پایههای قائم این داربست، گرههای کاسهای در فواصل مشخص قرار دارند و انتهای مهارهای افقی در این گرهها تثبیت میشود.
این ساختار امکان اتصال چند عضو در یک تراز را فراهم میکند و میتواند برای زیرسازی قالب یا ایجاد داربست دسترسی در پروژههای بزرگ به کار رود. سرعت مونتاژ و نظم شبکه از دلایل استفاده از این سیستم است.
تفاوت اصلی کاپلاک با مدل چکشی، شکل گره و شیوه قفلشدن مهارهاست. نمیتوان مهار یا پایه یک سیستم را صرفاً به دلیل شباهت ظاهری در سیستم دیگر استفاده کرد. ابعاد، فاصله گرهها و جزئیات اتصال باید کاملاً سازگار باشند.
داربست قابدار
داربست قابدار از فریمهای آماده تشکیل میشود که در کنار یکدیگر قرار میگیرند و با مهاربندها و اجزای اتصال تکمیل میشوند. این مدل به دلیل داشتن قابهای ازپیشساخته، میتواند سرعت برپایی مناسبی داشته باشد.
داربست قابدار برای بعضی عملیات ساختمانی، رنگآمیزی، نازککاری و دسترسی در فضاهای منظم استفاده میشود. محدودیت اصلی آن، وابستگی شکل شبکه به ابعاد فریمهاست؛ بنابراین در نماهای بسیار نامنظم، داربست لولهای ممکن است انعطاف بیشتری داشته باشد.
استفاده از فریمهای سالم، مهاربندی کامل و قرارگیری پایهها روی سطح مناسب برای عملکرد صحیح این سیستم ضروری است.
داربست معلق
داربست معلق از سطح زمین پایهگذاری نمیشود و سکوی آن از قسمت بالایی ساختمان یا یک سیستم نگهدارنده آویزان است. این مدل زمانی استفاده میشود که برپایی داربست از روی زمین دشوار، پرهزینه یا غیرممکن باشد.
کاربرد رایج آن انجام فعالیتهای موضعی روی نمای ساختمانهای بلند، شستوشوی نما، تعمیرات و نصب بعضی اجزای خارجی است. سکوی معلق ممکن است ثابت یا دارای مکانیزم حرکت عمودی باشد.
مهمترین تفاوت داربست معلق با داربست لولهای این است که بار سکو و کاربران از طریق نقاط آویز و سیستم نگهدارنده بالایی منتقل میشود. وضعیت تکیهگاه فوقانی، تجهیزات تعلیق، مسیر حرکت و سیستمهای حفاظتی در این مدل اهمیت زیادی دارند.
داربست معلق برای زیرسازی قالب بتن یا نگهداری سقف طراحی نشده است و نباید با سیستمهای مدولار زیر سقف اشتباه گرفته شود.
داربست کنسولی
داربست کنسولی یا طرهای زمانی استفاده میشود که امکان قراردادن پایههای داربست روی زمین وجود ندارد یا اجرای داربست باید از یک تراز بالاتر آغاز شود. در این روش، اعضای نگهدارنده از ساختمان بیرون آمده و داربست روی آنها شکل میگیرد.
این وضعیت ممکن است در کنار معابر شلوغ، روی دهانههای باز، بالای سقفهای ضعیف یا بخشهایی از ساختمان که فضای پایهگذاری ندارند ایجاد شود.
داربست کنسولی نسبت به داربست معمولی به طراحی دقیقتری برای تکیهگاه، مهار و انتقال بار نیاز دارد. عضو طرهای، اتصال آن به ساختمان و پایداری کل مجموعه باید متناسب با بارهای واردشده بررسی شوند.
این سیستم صرفاً با بیرونبردن چند لوله از ساختمان ساخته نمیشود و اجرای آن بدون طرح و کنترل فنی میتواند خطرناک باشد.
داربست متحرک یا چرخدار
داربست متحرک معمولاً به شکل یک برج مستقل ساخته میشود که در قسمت پایین آن چرخهای قفلشونده قرار دارند. این مدل برای فعالیتهای موضعی استفاده میشود که محل کار در طول پروژه تغییر میکند.
کارهای تأسیساتی، رنگآمیزی، نصب تجهیزات، تعمیر سقف سالن و فعالیتهای داخلی از کاربردهای رایج آن هستند. مزیت اصلی این مدل آن است که میتوان مجموعه را بدون بازکردن کامل به محل بعدی منتقل کرد.
داربست متحرک باید روی سطح صاف، مقاوم و بدون مانع استفاده شود. هنگام کار، چرخها باید در وضعیت ثابت و قفلشده باشند. جابهجایی داربست در حالی که فرد، ابزار یا مصالح روی سکو قرار دارد، نباید انجام شود.
ارتفاع، عرض پایه، استفاده از وزنه تعادل و نیاز به مهاربندی باید براساس مشخصات همان برج متحرک تعیین شود.
داربست خرک یا پایهدار کوتاه
داربست خرک از یک سکوی افقی تشکیل میشود که روی خرکها یا پایههای کوتاه قرار میگیرد. این سیستم برای دسترسی در ارتفاع محدود و انجام کارهای داخلی مانند گچکاری، نقاشی، نصب سقف کاذب و تعمیرات سبک استفاده میشود.
سادگی اجرا مهمترین مزیت آن است، اما نباید با قراردادن جعبه، آجر یا قطعات نامطمئن زیر پایهها ارتفاع آن را افزایش داد. پایهها باید روی سطح پایدار قرار بگیرند و تخته یا سکوی کار نیز برای دهانه و بار موردنظر مناسب باشد.
داربست خرک برای ارتفاع زیاد، نمای بیرونی مرتفع یا زیرسازی سنگین قالب بتن گزینه مناسبی نیست.
داربست فلزی ویژه زیرسازی
برخی سیستمهای داربستی فلزی با هدف تحمل بار قالب و سازه موقت زیر سقف طراحی میشوند و از نظر کاربرد با داربست دسترسی تفاوت دارند. این سیستمها ممکن است از فریمهای مدولار، پایههای قائم، مهارهای افقی و قطعات تنظیم ارتفاع تشکیل شوند.
داربست مثلثی، چکشی و کاپلاک در این گروه قرار میگیرند، اما هرکدام دارای ساختار اتصال و قطعات مخصوص خود هستند. انتخاب سیستم باید براساس وزن قالب، بتن تازه، دهانه، ارتفاع و شرایط تکیهگاه انجام شود.
نباید از داربست دسترسی معمولی بدون بررسی فنی بهعنوان زیرسازی قالب استفاده کرد. مسیر انتقال بار در زیرسازی باید از قالب به تیرک، پایهها و سطح زیرین بهصورت کنترلشده مشخص باشد.
تفاوت داربست دسترسی و داربست زیرسازی چیست؟
داربست دسترسی برای حضور کارگر و رسیدن به نقاط مرتفع ساختمان ساخته میشود. سکو، مسیر رفتوآمد، نرده محافظ، پاخور و فاصله مناسب از سطح کار در آن اهمیت دارند.
داربست زیرسازی برای تحمل و انتقال بار قالب، بتن تازه، تیرها و تجهیزات موقت استفاده میشود. ظرفیت پایهها، فاصله شبکه، مهاربندی و نحوه انتقال بار به زمین در این سیستم اهمیت اصلی دارد.
برای نمونه:
- داربست لولهای نما عمدتاً سیستم دسترسی است.
- داربست مثلثی عمدتاً سیستم زیرسازی قالب است.
- داربست چکشی و کاپلاک، بسته به طراحی و قطعات کامل، میتوانند در زیرسازی یا دسترسی استفاده شوند.
- داربست معلق و متحرک برای دسترسی موضعی کاربرد دارند.
این تفاوت باید پیش از سفارش تجهیزات مشخص شود؛ زیرا صرف استفاده از کلمه «داربست» برای تعیین نوع محصول کافی نیست.
برای هر پروژه کدام داربست مناسبتر است؟
انتخاب اولیه را میتوان براساس نیاز پروژه انجام داد:
- برای نماکاری و تعمیرات بیرونی: داربست لولهای یا سیستم دسترسی متناسب
- برای قالببندی دال و سقف: داربست مثلثی، چکشی یا کاپلاک مطابق طراحی
- برای نمای مرتفع بدون امکان پایهگذاری زمینی: داربست معلق
- برای شروع سازه از طبقات بالاتر: داربست کنسولی مهندسیشده
- برای کارهای موضعی داخل سالن: داربست متحرک
- برای کارهای سبک و کمارتفاع: داربست خرک
- برای پلانهای نامنظم: سیستم لولهوبست یا مدولار متناسب با طرح
پس از انتخاب خانواده داربست، باید ابعاد، ظرفیت، قطعات و تعداد تجهیزات براساس شرایط واقعی پروژه تعیین شوند. در داربست لولهای، نوع بست نیز اهمیت دارد و شناخت تفاوت مدلها از طریق مقاله بست دو پیچ چیست میتواند از انتخاب اشتباه اتصال در محل تقاطع جلوگیری کند.
چه عواملی در انتخاب نوع داربست مؤثرند؟
انتخاب نهایی فقط به نام سیستم وابسته نیست. پیش از تصمیمگیری باید اطلاعات زیر مشخص باشند:
- هدف استفاده؛ دسترسی یا زیرسازی
- ارتفاع و ابعاد محدوده اجرا
- شکل نما یا پلان زیرسازی
- مقدار و نوع بار واردشده
- وضعیت و ظرفیت سطح زیر پایهها
- امکان اتصال و مهار داربست به ساختمان
- وجود مسیر عبور عابر، خودرو یا تجهیزات
- محدودیت فضای اطراف ساختمان
- نیاز یا عدم نیاز به جابهجایی داربست
- مدت استفاده از سیستم
- شرایط باد و محیط کار
- دسترسی به قطعات کامل و سازگار
- امکان بازرسی و نگهداری دورهای
در زمان استعلام تجهیزات، بهتر است نوع پروژه، ارتفاع، کاربرد، محل تحویل و سیستم پیشنهادی اعلام شود. مجموعه shahreghaleb در زمینه تأمین تجهیزات قالببندی و داربست فعالیت دارد؛ اما طراحی و تأیید آرایش نهایی داربست باید توسط فرد صلاحیتدار انجام شود.
اشتباهات رایج در انتخاب انواع داربست
بعضی اشتباهات باعث میشوند کاربر محصولی متفاوت با نیاز واقعی پروژه انتخاب کند:
- یکیدانستن داربست نما با اسکافلد زیر سقف
- انتخاب سیستم فقط براساس کمترین قیمت
- استفاده از داربست متحرک روی سطح شیبدار یا نامناسب
- اجرای داربست کنسولی بدون طراحی تکیهگاه
- استفاده از قطعات ناسازگار چند سیستم مدولار
- انتخاب بست نامناسب برای داربست لولهای
- تبدیل داربست دسترسی به زیرسازی قالب بدون محاسبه
- انتخاب سیستم تنها براساس ارتفاع ساختمان
- نادیدهگرفتن شرایط باد و امکان مهار به سازه
- استفاده از قطعات آسیبدیده برای تکمیل شبکه
شناخت نوع داربست فقط مرحله اول است. هر سیستم باید با قطعات کامل، آرایش صحیح و کنترل فنی متناسب با کاربرد خود اجرا شود.
جمعبندی
داربست فلزی یکی از مهمترین تجهیزات موقت در ساختمانسازی است و در مدلهای مختلفی مانند لولهای، مثلثی، چکشی، کاپلاک، قابدار، متحرک، معلق و کنسولی اجرا میشود.
داربست لولهای برای نما و دسترسی انعطاف زیادی دارد؛ داربست مثلثی، چکشی و کاپلاک بیشتر در زیرسازی قالب و پروژههای عمرانی استفاده میشوند؛ داربست معلق و کنسولی برای شرایطی مناسباند که پایهگذاری معمول از زمین امکانپذیر نیست و داربست متحرک برای کارهای موضعی کاربرد دارد.
برای انتخاب صحیح باید ابتدا هدف استفاده مشخص شود. سپس ارتفاع، بار، شکل ساختمان، وضعیت زمین، فضای اجرا و امکان مهاربندی بررسی شوند. هیچ نوع داربستی برای تمام پروژهها بهترین گزینه نیست و ایمنی نهایی به طراحی، کیفیت تجهیزات، نصب و بازرسی کل سیستم وابسته است.
سؤالات متداول
داربست فلزی چیست؟
داربست فلزی یک سازه موقت فولادی است که برای ایجاد دسترسی به ارتفاع، اجرای نما، تعمیرات یا نگهداری موقت قالب و بخشهایی از سازه استفاده میشود.
رایجترین نوع داربست برای نمای ساختمان کدام است؟
داربست لولهای و بست یکی از رایجترین سیستمها برای نماکاری و تعمیرات بیرونی است؛ زیرا میتوان شکل آن را با ابعاد و شکستهای نما هماهنگ کرد.
داربست مثلثی برای نما استفاده میشود؟
کاربرد اصلی داربست مثلثی، زیرسازی قالب سقف و دال بتنی است. استفاده از آن بهعنوان داربست دسترسی فقط در صورت طراحی و تکمیل الزامات سکوی کار قابل بررسی است.
تفاوت داربست چکشی و مثلثی چیست؟
داربست مثلثی از فریمهای مثلثی آماده تشکیل میشود؛ اما داربست چکشی دارای پایههای قائم و مهارهایی است که در گرههای مخصوص متصل میشوند. هر دو میتوانند در زیرسازی به کار روند، ولی ساختار اتصال آنها متفاوت است.
داربست معلق چه زمانی استفاده میشود؟
داربست معلق زمانی کاربرد دارد که امکان پایهگذاری ممتد از زمین وجود نداشته باشد یا فقط دسترسی به بخش مشخصی از نمای ساختمان موردنیاز باشد.
داربست کنسولی چه تفاوتی با داربست معمولی دارد؟
داربست کنسولی از اعضایی استفاده میکند که از ساختمان بیرون آمدهاند و سازه روی آنها قرار میگیرد؛ اما داربست معمولی معمولاً از سطح زمین پایهگذاری میشود.
برای کار داخل سالن چه داربستی مناسب است؟
برای فعالیتهای موضعی داخل سالن، برج متحرک یا داربست خرک میتواند مناسب باشد. انتخاب میان آنها به ارتفاع، سطح زمین، بار سکو و نیاز به جابهجایی بستگی دارد.
آیا داربست چکشی برای زیر سقف مناسب است؟
بله، داربست چکشی میتواند برای زیرسازی سقف و دال استفاده شود؛ اما ارتفاع، آرایش شبکه، مهاربندی و ظرفیت باید براساس طرح اجرایی تعیین شود.
نظرات (0 نظر)
ارسال نظرهنوز نظری ثبت نشده. اولین نظر را بنویسید!
ثبت نظر